C’est fini!

Een aantal weken geleden hebben wij op onze centrale vestiging van Bibliotheek VANnU in Roosendaal het besluit genomen om de publiekstoiletten af te sluiten. De toiletten in de publiekshal werden met groeiende regelmaat gebruikt voor allerhande zaken die het daglicht niet konden verdragen. Herhaaldelijk waarschuwen en de boel extra in de gaten houden leverden, buiten extra werkdruk en spanningen, nauwelijks resultaat op. Bovendien wil je als manager front office ook niet dat medewerkers voortdurend bezig moeten zijn met de vraag wie zich waar, hoe lang en met wie ophoudt….
Nadat ook de toiletten op de jeugdafdeling ‘ontdekt’ waren door de ongewenste gasten, besloten we de deuren op slot te doen. We wisten echter dat het probleem hiermee natuurlijk niet opgelost zou zijn, maar het bracht tijdelijk rust in de bibliotheek.

De oorzaak van de ervaren overlast is deels gelegen in een politiek huzarenstukje van ongeveer een jaar geleden: Vanaf september 2009 hebben de gemeenten Roosendaal en Bergen op Zoom gezamenlijk een grote slag geslagen in de bestrijding van (soft) drugsoverlast. Deze twee steden werden in de jaren daarvoor wekelijks door ongeveer 25.000 softdrugstoeristen bezocht. Zo’n 90% hiervan bezocht de vier gedoogde coffeeshops. Het drugstoerisme vormde de motor achter de groeiende criminaliteit en dit had een diepe impact op de lokale samenleving. Het gedoogdbeleid was oorspronkelijk bedoeld voor de lokale bevolking, maar hier was in Roosendaal geen sprake meer van. Door te stoppen met het gedoogbeleid riepen de twee gemeenten het drugstoerisme rigoureus een halt toe (zie ook: www.courage.nu). Het zogenaamde Courageproject werd in de media breed uitgemeten als enorm succes. Ik wil op deze plaats zeker niet betwisten dat het sluiten van de coffeeshops een positieve invloed op het straatbeeld van het centrum van Roosendaal heeft gehad. De problematiek is echter niet verdwenen, maar is zich langzaam gaan verplaatsen…. onder andere naar de bibliotheek, met alle gevolgen van dien.

Ik heb me vantevoren niet gerealiseerd dat het buiten gebruik stellen van de toiletten zo veel reacties op zou roepen. De lokale pers dook er bovenop en ook de burger liet zich niet onbetuigd. Van verschillende kanten werden allerlei goedbedoelde oplossingen en adviezen aangedragen. Op korte termijn hopen we overigens met een blijvende en voor iedereen acceptabele oplossing te komen. Zoals het er nu naar uitziet betekent dit dat er een kleine bijdrage gevraagd zal worden om gebruik te kunnen maken van het toilet. Met deze bescheiden inkomsten hopen we de investering die nu gedaan moet worden, op termijn terug te verdienen.
In feite gaat dit bericht natuurlijk niet om het wel of niet afsluiten van toiletten. Veel meer gaat het om de besluiten die je af en toe moet nemen omdat een kleine groep de boel verziekt voor een grote groep gebruikers. Dit is natuurlijk vaak het geval en dat is ook precies waar de gemiddelde bezoeker over valt. Eerder hebben we de toegang tot een aantal internetpc’s in de middaguren moeten beperken, omdat gamende jongeren voor dusdanig veel overlast zorgden dat het voor de medewerkers in de front office niet te handhaven was. Feit blijft dat een grote groep burgers hinder ondervindt van de overlast die slechts door een kleine groep veroorzaakt wordt en gedupeerd raakt door getroffen maatregelen. Deze overlast is echter dusdanig bepalend dat niet ingrijpen ook geen optie is. Het oplossen van het probleem vergt vaak een forse investering en dat in een tijd waarin we steeds kritischer met onze uitgaven om moeten gaan.

Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties, want wellicht zijn er andere bibliotheken met soortgelijke problemen. Natuurlijk ben ik ook benieuwd naar de getroffen maatregelen!

Katja van Etten
Manager Front office Bibliotheek VANnU