Moreel dilemma
Ik heb een moreel dilemma en ben benieuwd wat mijn bibliotheeksector-collega’s me zouden adviseren. Vorige week zag ik via internet een bestand met 3000 Nederlandse e-books. Ik kan deze downloaden zonder daar al te veel moeite voor te hoeven doen. Met twee klikken op mijn muis en een uurtje wachten heb ik het bestand gedownload. Vervolgens kan ik al deze boeken lezen op mijn iPhone, iPad, e-reader of laptop.
Wat moet ik doen?
Mijn voordeel is dat ik zonder kosten de beschikking heb over een grote hoeveelheid leesmateriaal. Genoeg voor de komende 10 jaar. Het is gemakkelijk allemaal mee te nemen op 1 klein apparaat, en ik zal er zeker meer door gaan lezen dan dat ik nu doe.
Het nadeel dat daaraan vast zit, is dat ik mij afvraag of ik wel helemaal koosjer bezig ben. Peer-to-peer netwerken, zoals een torrent website als thePirateBay, staan onder druk van de vraag of datgene wat daar gebeurt wel helemaal legaal is. Ik kan dat zelf niet helemaal beoordelen. Ten eerste omdat ik zelf geen juridische achtergrond of kennis heb en ten tweede omdat diegenen die wel deze achtergrond hebben er, volgens mij, ook nog niet uit zijn wat daarin nu wel of niet in geoorloofd is.
Ik heb wel een sterk vermoeden dat de content die daar te downloaden is, in de meeste gevallen niet legaal is verkregen. En als dat wel zo is, dan zijn de beveiligingsmaatregelen om te voorkomen dat deze content verspreid wordt, met wat computer-technische handelingen omzeild. Iets wat eigenlijk niet bedoeling was, dus.
Maar, is het niet zo dat de huidige wijze waarop boeken (en e-books) verspreid worden, gaat wijzigen in de toekomst? Zal er nog steeds gebruik gemaakt worden van uitgeverijen, distributiecentra en fysieke verkoop- en uitleenlocaties? Is de huidige, geïnstitutionaliseerde wijze van boekproductie en distributie nog wel in staat om om te gaan met deze nieuwe ontwikkelingen? Zouden we niet bijdragen aan een revolutie met het downloaden van deze 3000 e-books? De boekenwereld zal zo meer en meer gedwongen worden om zichzelf opnieuw uit te vinden. Bol.com zal geen 20 euro meer kunnen vragen voor een e-book. Niemand koopt het. Tenzij je je moreel verplicht voelt om het gratis boek te laten liggen.
Verder zal de bibliotheek na moeten denken over de consequenties van dergelijk beschikbaar materiaal.
Kan de boekenwereld niet leren van de muziekwereld of de software- en gamewereld? Zij lijken nu ook nieuwe succesvolle business-modellen te hebben ontwikkeld. Met iTunes wordt behoorlijk wat muziek verkocht en in de Apple App Store en Android Market worden miljoenen euro’s en dollars besteed aan apps en games. Hoe zou het zijn als je een nieuw boek geheel legaal kunt downloaden voor 159 eurocent? Of als je hem 3 weken legaal kunt lenen voor 30 cent?
Voor mijzelf: wat is een goed gevoel mij waard? Voor 30 cent, op legale wijze, een goed boek kunnen lezen geeft een goed gevoel. Dan, voor 20 euro 1 boek kopen, of gratis 3000 boeken downloaden. Hmm, dan is 20 euro toch best veel geld. Wetende dat het meeste van dat geld niet direct naar de auteur gaat, is het misschien toch niet zo slecht om die 3000 boeken te downloaden. Want, om voor 20 euro per boek een instituut, met uitgeverijen en distributeurs, in stand te houden, zonder direct nut of noodzaak, geeft mij ook geen goed gevoel...
Stephan Kienhuis
Cubiss
- login of registreer om te reageren

Reacties
Binnen de bibliotheeksector lopen veel mensen rond die geloven dat er ooit een legaal aanbod van ebooks zal komen. Droom vrolijk verder. Dat komt er niet. De uitgevers zullen het - godzijdank - nooit toestaan. Die gaan die rechten zelf exploiteren. Behalve de uitgevers die snappen dat er in de ebook-wereld geen droog brood valt te verdienen. Bastiaan Bommeljé, om maar iemand te noemen, zal er - schat ik - nooit aan beginnen.
De belangrijkste reden ligt opgesloten in het verhaal van Stephan Kienhuis. De hoeveelheid illegale titels is nu al gigantisch. En we zouden pas aan de vooravond staan van het ebook. Ik geloof dat de boekenbranche dezelfde weg op zal gaan als de muziekwereld. En die toekomst is donker. Tenzij, tenzij ... heel erg veel burgers zich achter de oren gaan krabben en zich gaan realiseren dat ze door dit soort parasitaire gedrag (illegaal downloaden) zichzelf in the end tegen gaan komen. Over enkele jaren zullen in dit land - net zoals in de platenbranche - pak em beet een twintigtal zaken over zijn gebleven waar een fatoenlijke collectie staat, deskundig personeel aanwezig is en waar een sfeer heerst dat boeken (of muziek) er toe doen. Waar je échte muziek en boeken kunt kopen die je wilt bezitten. Die je in je handen kunt houden. Boeken die je in je kast en kamer als het ware dagelijks aanstaren als je ze niet leest of beluistert. Titels waar je herinneringen aan kunt ophangen. Waar je knipsels instopt (die je jaren later weer tegenkomt). Titels met een ziel. Doorleefde titels, kortom.
Maar het grootste probleem met deze ontwikkeling is dat iedereen het volstrekt normaal is gaan vinden om honderden (ja zelfs duizenden) titels (muziek of boeken) illegaal op een apparaat te zetten en vervolgens nog serieuzer tegen zich zelf te zeggen dat je die gaat lezen of beluisteren. Met zeshonderd boeken op vakantie. En dan ga je lezen. Maar welk? De keuze alleen kost al drie dagen. En na vier bladzijdes fladder je naar een andere titel. In der Beschränkung zeigt sich ...
De Steve Jobsen van deze samenleving kunnen veel mensen aanpraten dat zijn spullen zinvol en nodig zijn, maar ze kunnen niet de tijd en moeite meeleveren die het kost om die titels tot je te nemen. Door simpelweg met een boekje in een hoekje te kruipen. Alle apparaten uit en lezen maar. Uur na uur, dag na dag, week na week.
Dit gedrag past naadloos in een tijd waarin de helft van de bevolking hoogopgeleid wordt door heel erg weinig daarvoor te hoeven doen. InHolland is absoluut geen uitzondering. Kijk voor de grap eens naar een 'moeilijke' kennisquiz en denk terug aan het niveau van pakweg 20 jaar geleden.
Geestelijke bagage tot je nemen kost tijd, moeite én (dat is helaas volstrekt uit het oog verdwenen) kan leuk en ontspannend zijn. Ontspannender als ruim drie uur per dag achter een tv te hangen en sinds de laatste jaren meer en meer bezig zijn met een gadget. Een gadget dat als belangrijkste kenmerk heeft dat het je afleidt en weghoudt van zinvollere zaken. Moderne kwaliteitskranten zijn daar op hun manier - helaas - ook meer en meer mee bezig. Denk aan het tweede Volkskrant-katern of Lux van de NRC op zaterdag.
Mijn advies zou zijn: negeer het gedoe. Steek je vrije uren (vaker dan nu) in een echt boek en zet weer eens een hele, echte cd op. En gooi die eindeloze playlists vol hoogtepunten weg. Het leven bestaat niet alleen uit hoogtepunten. Sterker, een leven met alleen maar hoogtepunten is doodsaai. Sterker: het lijkt op de Heaven van David Byrne (a place where ...). En, allerlaatste tip, koop die boeken en cd's bij een echt bedrijf. Niet bij een parasitair bedrijf als bol.com. De binnensteden hebben het al moeilijk genoeg. Over enkele jaren zijn daar alleen nog kledingzaken en dumpstores. Dan resteert slechts dat je thuis met je gadget volgestouwd met ontelbare titels volstrekt gelukkig zult zijn. Maar een ieder die dit soort gedrag vertoont is continue op zoek naar meer, iets anders. Is zo rusteloos dat er van dat genieten ook niet veel terecht zal komen. Eeuwenoude wijsheden zouden nu opgelepeld kunnen worden. De kern van hen allen is Laat je niet gek maken én Genoeg is Genoeg.
Amen.
Volkomen met de stelling eens dat we onszelf in de vingers snijden met min of meer illegaal downloaden van e-books.
Maar....
Welk gedeelte van de boekenprijs gaat er nu écht naar de auteur?
Zeker in deze tijd van economische tegenwinden,denken we ook allemaal aan onze eigen portemonee en als je,nét als ik,een snellezer bent is het onmogelijk voldoende echte boeken in je koffer te stoppen om een luie vakantie door te komen.
Waarom geen oplossing zoals boekwinkels waar je tegen betaling van een redelijke prijs een e-book kan uitzoeken,bibliotheken waar je ze kan lenen ipv een "echt" boek...
Het lijkt mij een illusie om te denken dat we de technologische ontwikkelingen kunnen tegenhouden,misschien moeten we er gewoon mee leren omgaan.
3000 boeken is idd wel érg veel,lees je dat allemaal wel?
Een e-book is nooit een adequate vervanging van het gevoel van in een hoekje met een boekje,glas wijn erbij en afgesloten zijn van de wereld om je heen maar als je nou verder niks te lezen heb?
In een vliegtuig,tijdens het wachten op de trein of in een andere verloren kwartiertje is het toch makkelijk om ff een e-book op te starten?
Tegenhouden kunnen we de voortuitgang tóch niet,dan maar een verstandig gebruik overdenken.
Mee eens met wat in de bovenstaande reactie staat: we kunnen de vooruitgang niet tegenhouden. Ook ik ben enthousiast over de e-reader die ik in vakanties kan vullen met e-books.
Maar daarnaast herken ik het morele dilemma van Stephan maar al te goed. Ik heb er ook al over getwitterd met een aantal collega's. Sommigen zagen geen bezwaar om ook op de talloze gratis (illegale) downloads te wijzen. Anderen vonden dat we als biliotheekbranche dat niet konden doen.
Ikzelf behoor de laatste tijd tot de laatste groep. Aanvankelijk zag ik er geen bewaar in om onze klanten uitgebreid te informeren hoe en waar de illegale e-books te downloaden. Met in het achterhoofd de gedachte dat deze ongehoorzaamheid de uitgevers en boekhandelaren ertoe zou aanzetten om snel actie te ondernemen: meer e-books om uit te lenen en goedkoper downloaden. Helaas is dit niet gebeurd.
Na een terechtwijzing van mijn dochter (jurist) die opmerkte dat ik als bibliotheekmedewerker niet ongehoorzaam maar "strafbaar" bezig was, begon er bij mij toch wat te knagen. Ook vanwege het feit dat onze auteurs toch ook nog hun brood moeten kunnen verdienen.
En ik ben het met Stephan eens: het is moeilijk om in een brij van honderden (soms zelfs duizenden) e-books het jou aansprekende te vinden is moeilijk. Laatst nog ervaren toen een vriendin me vroeg welke boeken uit haar (illegaal) verkregen lijst leuk waren.
Dus ik wacht nog steeds hoopvol op een positieve uitkomst van de onderhandelingen tussen bibliotheekbranche en uitgevers. Zodoende kunnen we wat betreft de e-books ook doen waarin we sterk moeten zijn: advies geven.
Het commentaar in de NRC van 28 mei j.l. helpt ook bij de meningsvorming. Zoek het op via het digitale krantenarchief in de bibliotheek:
De titel luidt: "Het einde van het boek?"
Zie: http://archief.nrc.nl/?modus=l&text=commentaar+boekhandelaren&hit=1&set=...
Ik zit nu op het strand in Zeeland de reacties te lezen, en merk dat het onderwerp leeft binnen onze branche. Hoe kan het ook anders? Ik merk ook dat we min of meer allemaal hetzelfde dilemma ervaren. En, dat het beter zou zijn en we ons beter zouden voelen als er een goed alternatief zou zijn voor de (blijkbaar toch) strafbare downloads. Ik vraag me overigens wel af of ik daadwerkelijk vervolgd zou (kunnen) worden. Maar zoals ik eerder ook al zei, de juridische kant van de zaak wil (en kan) ik niet belichten.
Ik kan me wel voorstellen dat we, vanuit onze branche, de krachten kunnen gaan bundelen om het volwaardig alternatief van de grond te krijgen. Ik weet nog niet hoe, maar ben er wel van overtuigd dat we dan iets teweeg kunnen brengen.
Ik zelf heb me uiteindelijk toch laten verleiden tot het downloaden van de boeken. Van de 3000 titels zal ik waarschijnlijk maar een klein gedeelte daadwerkelijk lezen, maar het is wel fijn dat ik de keuze heb. Het is net een echte bibliotheek. Hier, in het strandhuisje ben ik op mijn iPhone in het zonnetje, met een goed glas wijn, aan mijn eerste boek begonnen.
Beste Stephan,
Het gaat al mis bij de vraagstelling de je kiest.Je suggereert dat er sprake is van een moreel dilemma. Dat is echter niet zo. Het is vanuit moreel (en juridisch) perspectief immers volstrekt duidelijk wat je moet doen.
Er zit alleen een spanning tussen enerzijde de onverzadigbare behoefte om meer meer meer; en anderzijds hetgeen we vanuit moreel (of juridisch) perspectief geacht worden te doen. De klassieke spanning tussen 'ik-wil-meer-hebben' en 'ik-moet-me-netjes-gedragen'.
Maar dat heb ik ook als ik een kassa in de winkel zie. Die kan ik gemakkelijk leeg-roven maar ik weet dat dat niet zo netjes is. Daarom doe ik het niet. Dit is de spanning tussen kortzichtig eigenbelang en socialiteit.
Dus als we een discussie voeren over de ethische toelaatbaarheid van piraterij, moeten we wel zuiver zijn: alleen ethische argumenten hanteren en geen argumenten uit andere sferen; Bv. 'maar het is zo makkelijk' of 'het is zo fijn om meer te hebben'. Dat laatste is ook het argument van de RijkmanGroeninks van deze wereld.
Ik hoor in je betoog slechts (de aanzet tot) 1 ETHISCH argument VOOR piraterij. Dat het een bijdrage zou leveren aan 'de revolutie'. Los van het feit dat dit een gevaarlijk argument is (ik zal je de voorbeelden uit de hoek van andere idealisten zoals Marx, Stalin en Bin Laden besparen) moet je dan wel weten hoe de situatie NA de revolutie eruit ziet. Je moet weten om welke reden je iets onoirbaars doet, wat het doel is dat je wilt bereiken. Dat ontbreekt echter.
Maar je hebt de spanning al opgelost lees ik. Gewoon illegaal gedownload omdat het zo fijn is dat je die keuze hebt. Gelukkig maken de meeste mensen in een winkel bij de kassa nog een andere afweging.
Duidelijke taal van mijn voorganger.
Voorlopig ben ik (als bibliotheekmedewerker) even gerustgesteld. Er is een akkoord bereikt tussen bibliotheken, uitgevers en auteurs. Zie hiervoor de bijdrage van Edwin Mijnsbergen op bibliotheek 2.0:
http://bibliotheek20.ning.com/forum/topics/het-laatste-nieuws-over-het